Тармақ 1. Егер кәсіпорын екінші мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекемесі арқылы кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырмаса немесе жүзеге асырмаған болса, мемлекет кәсіпорнының пайдасына тек осы мемлекетте ғана салық салынады. Егер кәсіпорын, екінші мемлекетте кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса немесе жүзеге асырған болса, онда кәсіпорынның пайдасына екінші Мемлекетте салық салынуы, бірақ мыналарға: а) осындай тұрақты мекемеге; b) тұрақты мекеме арқылы сатылатын тауарлармен немесе бұйымдармен бірдей немесе ұқсас тауарларды немесе бұйымдарды осы екінші Мемлекетте сатуға; немесе с) өзінің сипаты жөнінен осындай тұрақты мекеме (өкілдігі) арқылы жүзеге асырылатын кәсіпкерлік қызметпен сәйкес келетін осы екінші Мемлекетте жүзеге асырылатын басқа кәсіпкерлік қызметке қатысты бөлігінде ғана салынуы мүмкін. 2. Осы баптың 3-тармағының ережелерін ескере отырып, егер Мемлекеттің кәсіпорны екінші мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметін жүзеге асырса, онда осы тұрақты мекеме нақ осындай немесе осыған ұқсас жағдайларда дәл осындай немесе оған ұқсас қызметпен айналысатын оқшауланған және жеке кәсіпорын болған болса, өзі тұрақты мекемесі болып табылатын кәсіпорыннан мүлдем дербес әрекет жасағанда алуы мүмкін пайда әрбір Мемлекетте осы тұрақты мекемеге жатқызылады. 3. Тұрақты мекеменің пайдасын айқындау кезінде басқару және жалпы әкімшілік шығыстарын қоса алғанда, тұрақты мекеме орналасқан Мемлекетте немесе басқа жерде жұмсалмағанына қарамастан тұрақты мекеменің мақсаттары үшін жұмсалған құжаттық расталған шығыстарды шегеріп тастауға жол беріледі. Тұрақты мекеменің кәсіпорынға: а) патенттерді немесе басқа құқықтарды пайдаланғаны үшін роялти, қаламақы және басқа да төлемдер түрінде; b) көрсетілетін қызметтер үшін немесе менеджмент үшін комиссиялық түрінде; с) кәсіпорын (банктерді қоспағанда) оған берген қарыз үшін пайыздар түрінде төлеген сомасының (жұмсалған шығыстардың өтемақысына қарағанда өзге) салық салынатын базасынан шегерім жасауға тұрақты мекеменің құқығы жоқ. Тұрақты мекеменің пайдасы кәсіпорындардан: а) патенттерді немесе басқа құқықтарды пайдаланғаны үшін роялти, қаламақы және басқа да төлемдер түрінде; b) көрсетілген қызметтер үшін немесе менеджмент үшін комиссиялық түрінде; с) кәсіпорынға (банктерді қоспағанда) өзі берген қарыз үшін пайыздар түрінде алынған (жұмсалған шығыстардың өтемақысына қарағанда өзге) соманы қоспауы тиіс. 4. Осы тұрақты мекеменің кәсіпорын үшін тауарлар немесе бұйымдар сатып алуы негізінде ғана тұрақты мекемеге қандай да болмасын пайда есептелмейді. 5. Егер пайда осы Конвенцияның басқа баптарында олар туралы жеке айтылатын табыс түрлерін қамтитын болса, онда ол баптардың ережелері осы баптың ережелерін қозғамайды. 6. Егер осындай тәртіпті өзгерту үшін жеткілікті және дәлелді себептер болмаса, осы баптың алдындағы тармақтарының мақсаттары үшін тұрақты мекемеге жататын пайда жыл сайын біркелкі тәсілмен айқындалады.