Тармақ 1. Уағдаласушы Мемлекеттер табыс талаптарын жинауға бір-біріне көмек көрсетуге міндеттенеді. Мұндай көмек 1 және 2-баптардың қолданылуымен шектелмейді. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары өзара келісім бойынша осы баптың қолданылу рәсімдерін белгілей алады. 2. Осы бапта қолданылатын «табыс талабы» термині Уағдаласушы Мемлекеттердің немесе олардың орталық органдарының, саяси бөлімшелерінің немесе жергілікті билік органдарының атынан алынатын кез келген түрдегі және сипаттағы салықтарға қатысты тиесілі соманы салық салу осы Конвенцияға немесе тараптары Уағдаласушы Мемлекеттер болып табылатын осындай сомаларға қатысты пайыздар, әкімшілік өндіріп алулар мен алым құны немесе оларды сақтау сияқты кез келген басқа құралдарға қайшы келмейтіндей дәрежеде білдіреді. 3. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабы осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес қолданылса және осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес оны жинауға сол сәтте кедергі келтіре алмайтын тұлғаға тиесілі болса, мұндай табыс талабын екінші Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органының сұрау салуы бойынша екінші Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органы жинау мақсатында қабылдауы мүмкін. Мұндай табыс талабын осы екінші Мемлекеттің табыс талабы болып табылатындай табыс талабы сияқты өзінің салықтарын жинауға мәжбүрлі қолданылатын оның заңнамасының ережелеріне сәйкес осы екінші Уағдаласушы Мемлекет жинауға тиіс. 4. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабы өзінің жинауын қамтамасыз етуде оған қатысты осы Мемлекет өзінің заңнамасына сәйкес сақтау шараларын қабылдай алатын табыс талабы болып табылатын жағдайда мұндай табыс талабы осы Мемлекеттің құзыретті органының сұрау салуы бойынша екінші Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органының сақталуы жөнінде шаралар қабылдау мақсатында қабылданады. Бұл екінші мемлекет өз заңнамасының ережелеріне сәйкес осы табыс талабына қатысты сақталуы жөніндегі шараларды, егер де осындай шараларды қолдану сәтінде табыс талабы алғашқы аталған Мемлекетте жүзеге асырылмаса да немесе оны жинауға кедергі келтіре алатын тұлғаға тиесілі болса да, осы табыс талабы осы екінші Мемлекеттің табыс талабы болатыны сияқты қолданады. 5. 3 және 4-тармақтардың ережелеріне қарамастан, 3 және 4-тармақтардың мақсаттары үшін Уағдаласушы Мемлекет қабылдаған табыс талабына осы Мемлекетте уақытша шектеулер қойылуға немесе талаптың сипаты себебі бойынша осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес табыс талаптарына қолданылатын оның кез келген басымдылығын айқындауға жатпайды. Осыған қосымша ретінде, 3 немесе 4-тармақтардың мақсаттары үшін Уағдаласушы Мемлекет қабылдаған табыс талабының осы Мемлекетте екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес осы табыс талабына қолданылатын басымдылығы болмайды. 6. Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабының болуына, заңдылығына немесе сомасына қатысты сот талап-арыздары екінші Уағдаласушы Мемлекеттің соттарында немесе әкімшілік органдарында қозғалмайды. 7. Егер Уағдаласушы Мемлекет 3 немесе 4-тармақтарға сәйкес сұрау салу жасағаннан кейін және екінші Уағдаласушы Мемлекет тиісті табыс талабын жинап, алғашқы аталған Мемлекетке бергенге дейінгі кез келген уақытта мұндай табыс талабының: а) осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес талап-арыздық күші бар алғашқы аталған Мемлекеттің табыс талабы және осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес оны жинауға сол сәтте кедергі келтіре алмайтын тұлғаға тиесілі болса 3-тармақ бойынша сұрау салынатын жағдайда қолданылуы тоқтатылады; немесе b) мұндай жинауды қамтамасыз ету мақсатында оған қатысты осы алғашқы аталған Мемлекеттің табыс талабы өзінің заңнамасына сәйкес сақтау жөніндегі шараларды қолдана алса, 4-тармақ бойынша сұрау салынатын жағдайда алғашқы аталған Мемлекеттің құзыретті органы екінші Мемлекеттің құзыретті органына осы факті туралы дереу хабарлайды және екінші Мемлекеттің қалауы бойынша алғашқы аталған Мемлекет өзінің сұрау салуын тоқтата немесе кері қайтарып алады. 8. Осы баптың ережелеріндегі ешқандай жағдайда да Мемлекеттерге мынадай міндеттемелерді жүктеу: а) осы немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына және әкімшілік практикасына қайшы келетін әкімшілік шараларды қолдану; b) Мемлекеттік саясатқа (қоғамдық тәртіпке) қайшы келетін шараларды қолдану; с) егер екінші Уағдаласушы Мемлекет өз заңнамасына немесе әкімшілік практикасына сәйкес жинау мен сақтау жөніндегі барлық тиісті шараларды қолданбаса, қажет болған жағдайда жәрдемдесу; d) осы Мемлекетке жүктелетін әкімшілік ауыртпалық екінші Уағдаласушы Мемлекет табатын пайдаға мөлшері жағынан сәйкес келмеген жағдайларда жәрдемдесу ретінде түсіндірілмейтін болады.