Тармақ 1. Егер Уағдаласушы мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы мемлекеттегі кәсіпкерлік қызметті сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы жүзеге асырмаса, кәсіпорынның пайдасына тек осы мемлекетте ғана салық салынады. Егер кәсіпорын кәсіпкерлік қызметті жоғарыда айтылғандай жүзеге асырса, онда кәсіпорынның пайдасына екінші мемлекетте: а) осындай тұрақты мекемеге; b) тұрақты мекеме арқылы сатылатын тауарларға немесе бұйымдарға сәйкес келетін немесе ұқсас тауарларды немесе бұйымдарды осы екінші мемлекетте сатуға; немесе с) осы екінші мемлекетте жүзеге асырылатын, өзінің сипаты жағынан осындай тұрақты мекеме арқылы жүзеге асырылатын кәсіпкерлік қызметке сәйкес келетін немесе ұқсас басқа кәсіпкерлік қызметке қатысты бөлігіне ғана салық салынуы мүмкін. 2. Осы баптың 3-тармағының ережелерін ескере отырып, егер Уағдаласушы мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы мемлекеттегі кәсіпкерлік қызметті сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы жүзеге асырса, онда әрбір Уағдаласушы мемлекетте осы тұрақты мекемеге, егер ол оқшау және дербес кәсіпорын болып, осындай немесе ұқсас жағдайларда дәл осындай немесе ұқсас қызметпен айналысып, өзі тұрақты мекемесі болып табылатын кәсіпорыннан толық тәуелсіз әрекет жасағанда алуы мүмкін пайда жатқызылады. 3. Тұрақты мекеменің пайдасын айқындау кезінде тұрақты мекеме орналасқан мемлекетте немесе басқа жерде жұмсалғанына қарамастан, басқару және жалпы әкімшілік шығыстарын қоса алғанда, тұрақты мекеменің кәсіпкерлік қызметінің мақсаттары үшін жұмсалған шығыстарды шегеруге жол беріледі. Алайда, егер тұрақты мекеменің кәсіпорынның бас кеңсесіне немесе оның басқа кеңселеріне роялти, қаламақылар немесе патенттерді немесе басқа құқықтарды пайдаланғаны үшін басқа да ұқсас төлемдер түрінде немесе ұсынылған ерекше қызметтер үшін немесе басқару үшін комиссиялық төлемдер түрінде немесе банк кәсіпорындарын қоспағанда, тұрақты мекемеге ұсынылған ақшалай қарызға қатысты борыштық талаптардан түсетін кіріс түрінде төлеген (іс жүзіндегі шығыстарды өтеуден өзге) сомалар бар болса, бұларға қатысты шегеруге жол берілмейді. Осылайша, тұрақты мекеменің пайдасы тұрақты мекеме кәсіпорынның бас кеңсесінен немесе оның кез келген басқа бөлімшелерінен роялти, қаламақылар немесе патенттерді немесе басқа құқықтарды пайдаланғаны үшін басқа да ұқсас төлемдер түрінде; ерекше қызметтері үшін немесе басқару үшін комиссиялық төлемдер түрінде; немесе банк кәсіпорындарын қоспағанда, кәсіпорынның бас кеңсесіне немесе оның кез келген басқа бөлімшесіне берілген ақшалай қарызға қатысты борыштық талаптардан кіріс түрінде алған (іс жүзіндегі шығыстарды өтеуден өзге) соманы қамтымауы тиіс. 4. Басқа ережелерге қарамастан, Уағдаласушы мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы мемлекетке өнімдер экспорттаудан алған кәсіпкерлік пайдаға осы екінші Уағдаласушы мемлекетте салық салынбауы тиіс. Егер экспорттың келісім-шарттар осы екінші Уағдаласушы мемлекетте жасалатын өзге іс-әрекеттерді қамтитын болса, онда осындай іс-әрекеттерден алынған пайдаға екінші Уағдаласушы мемлекетте салық салынуы мүмкін. 5. «Кәсіпкерлік пайда» термині өндірістік, коммерциялық, банктік қызметтен, ішкі тасымалдау операцияларынан алынған, қызметтер көрсетуден және материалдық жеке жылжымалы мүлік үшін жалгерлік ақысынан түскен кірісті қамтиды, бірақ онымен шектелмейді. Бұл термин жеке тұлғаның қызметші ретінде немесе тәуелсіз нысанында жеке қызметтерді орындауын қамтымайды. 6. Осы бапта ештеңе де резидент еместердің сақтандыру қызметінен алатын пайдасына салынатын салықтарға қатысы бар Уағдаласушы мемлекеттің кез келген заңнамасының қолданысын қозғамауға тиіс. 7. Тұрақты мекеменің кәсіпорын үшін тауарларды немесе бұйымдарды сатып алуының негізінде ғана осы тұрақты мекемеге қандай да болмасын пайда есептелмейді. 8. Осы баптың алдыңғы тармақтарының мақсаттары үшін, егер мұндай тәртіпті өзгерту үшін жеткілікті және дәлелді себептері болмаса, тұрақты мекемеге жататын пайда жыл сайын біркелкі тәсілмен айқындалады. 9. Егер пайда осы Конвенцияның басқа баптарында жеке айтылған табыс түрлерін қамтыса, онда осы баптың ережелері бұл баптардың ережелерін қозғамайды.