Әрбір Уағдаласушы Тарап мұнаймен ластануға жедел ден қоюдың ұлттық жүйесін құрады. Бұл жүйе кемінде: (а) мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғаларға әзірлікті және ден қоюды қамтамасыз етуге жауапты құзыретті ұлттық органды; (b) осы Хаттаманың 7-бабы 4-тармағында аталған мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғалар туралы хабарламаларды алуға және беруге жауапты ұлттық жедел байланыс пунктін; (с) көмек сұрай отырып немесе сұралатын көмекті көрсету туралы шешім қабылдай отырып, Уағдаласушы Тараптар атынан әрекет етуге құқығы бар құзыретті ұлттық органды тағайындауды қамтиды. 2. Әрбір Уағдаласушы Тарап мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғаларға әзірлікті және ден қоюды қамтамасыз ету жөніндегі төтенше шаралардың ұлттық жоспарын әзірлейді және жүзеге асырады. Төтенше шаралардың ұлттық жоспары өзгелердің қатарында мыналарды: (а) әкімшілік құрылымдар және мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғаларға әзірлік және олармен күресу кезінде өзара әрекет ететін әрбір орган жауапкершілігінің сипатын; (b) мұнай төгілуінің ықтимал көздерін айқындауда; (с) мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғалармен күресу үшін жұмылдырылуы ықтимал жабдық пен адами ресурстардың тізбесін; (d) жиналған мұнайды уақытша сақтау және түпкілікті жою шараларын айқындауды қамтиды. 3. Әрбір Уағдаласушы Тарап мұнайды төгу кезінде пәрменді шараларды қамтамасыз ету үшін алдын ала анықталған орындарға орналастырылған жабдықтың ең аз санын құрады (қажет болған жағдайда мұнай өнеркәсібі және кеме қатынасы саласының кәсіпорындарымен және порт билігімен немесе кез келген басқа да тиісті ұйымдармен ынтымақтаса отырып) және әзірлік жағдайында ұстайды. Жабдық саны мұнаймен ластанудан күтілетін қатерінің деңгейіне сәйкес болуға тиіс. 4. Әрбір Уағдаласушы Тарап жеке немесе екіжақты немесе көпжақты ынтымақтастық шеңберінде мұнаймен ластануға әкелетін тосын оқиғалар кезіндегі іс-қимылға жауапты органдардың әзірлік жағдайын күшейту үшін персоналды оқыту және даярлау бағдарламаларын әзірлейді.