Тармақ 1. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны басқа Уағдаласушы Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме (өкілдік) арқылы кәсіпкерлік қызметпен айналыспаса ғана осы кәсіпорынның пайдасына тек осы мемлекетте салық салынады. Егер кәсіпорын жоғарыда көрсетілгендей кәсіпкерлік қызметпен айналысса, кәсіпорынның пайдасына басқа Уағдаласушы мемлекетте мынадай жағдайларда: а) осындағы тұрақты мекемесіне (өкілдікке) б) осы аталған басқа мемлекетте сатылатын тауарлар мен бұйымдар тұрақты мекемесімен (өкілеттіктегі) тауарлар мен бұйымдарға сай келсе; және с) осы басқа мемлекетте жүргізілетін, басқа кәсіпкерлік қызметінен тұрақты мекеме (өкілеттік) жүргізетін кәсіпкерлік қызмет ерекшелігі жағынан сәйкес келсе салық салынуы мүмкін. 2. Осы баптың 3-тармағының ережелерін ескере отырып, егер Уағдаласушы мемлекеттің бірінің кәсіпорны басқа Уағдаласушы Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме (өкілдік) арқылы кәсіпкерлік қызметпен айналысса, онда осы тұрақты мекеме (өкілдік) нақ осындай немесе осыған ұқсас жағдайларда дәл осындай немесе осыған ұқсас қызметпен айналысатын дербес және бөлек кәсіпорын болып, өзі тұрақты мекемесі (өкілдігі) болып табылатын кәсіпорыннан мүлдем дербес әрекет жасағанда алуы мүмкін пайда әрбір Уағдаласушы мемлекетте осындай тұрақты мекемеге (өкілдікке) жатқызылады. 3. Тұрақты мекеменің (өкілдіктің) пайдасын айқындау кезінде тұрақты мекеменің (өкілдіктің) мақсаттары үшін жұмсалған шығындарды, соның ішінде тұрақты мекеме (өкілдік орналасқан Мемлекетте немесе одан тыс жерлерде жұмсалғанына қарамастан, басқару және жалпы әкімшілік шығындарын шегеріп тастауға болады. Тұрақты мекемеден (өкілеттіктен) оның басты офисіне немесе резиденттің кез-келген басқа офистеріне роялти жолы арқылы төлеген, комиссиялық төлем жолдары арқылы немесе патентті пайдаланғаны үшін осындай төлемдер, басқа да гонорарлар, менеджмент үшін нақты қызметтер көрсету, тұрақты мекемеге (өкілдікке) берілген сомадан процент төлеуге жол берілмейді. 4. Егер кәсіпорынның әртүрлі бөлімшелерінің жалпы кірісін біркелкі бөлудің негізінде тұрақты өкілдікке тиесілі кірісті Уағдаласушы Мемлекетте анықтау әдеттегі тәжірибе болып саналады, сондықтан екінші тармақтың ережесі Уағдаласушы мемлекеттің мұндай бөлісті жасауына бөгет бола алмайды. Таңдап алынған әдіс осы бапта көрсетілген қағидаттарға сәйкес нәтижелерін беруге тиіс. 5. Осы тұрақты мекеменің кәсіпорны үшін тауарларды немесе бұйымдарды сатып алуының негізінде ғана түскен әлдеқандай кіріс тұрақты мекеменің (өкілдіктің) есебіне қосылмайды. 6. Егер пайда осы Конвенцияның басқа баптарында жеке айтылған табыс түрлерінен қамтыйтын болса, ол баптардың ережелері осы баптың ережелерін қозғамайды. 7. Осының алдындағы тармақтардың мақсаты үшін тұрақты мекемеге (өкілдікке) қатысты кіріс, жоғарыда көрсетілген тәртіпті өзгертетіндей жеткілікті және салмақты себептер болмаса, жылдан- жылға біркелкі тәртіппен бөлінеді.